Μαρία Κορακά | Υπαρξιακά
283
archive,category,category-283,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Υπαρξιακά

Kατηγορίες

Πέρασαν κιόλας δύο μήνες από την ημέρα που η μητέρα μου «έφυγε» για πάντα. Δύσκολες εβδομάδες. Αξεπέραστη πληγή κι ένα κενό δυσαναπλήρωτο. Και οι πρώτες γιορτές χωρίς τη δική της παρουσία. Το ευμετάβλητο της ύπαρξης και το αναπάντεχο «σοκ», η αβεβαιότητα, η αναχώρηση και η...

Στεναχώρια, κενό. Πολλά σταυροδρόμια έχει η ζωή ή και πάλι για μερικούς ένας πελώριος μονόδρομος στέκεται μπροστά τους. Πολλές επιλογές, πολλές ευκαιρίες και ταυτόχρονα καμία. Ελπίδα, λέξη που φαίνεται να βρίσκεται υπό εξαφάνιση την σήμερον εποχή, όπου τα δεδομένα γύρω φαίνονται να κυλούν με ταχείς...

«Θύμωσα… με την έλλειψη θυμού τις στιγμές που είχα κάθε δικαίωμα να νιώσω έτσι και προτίμησα να τον καταπιώ. Θέλω… να μπορώ». Ο παθιασμένος, αλλόκοσμος τρόπος ερμηνείας του, όπως και τα τραγούδιά του, πάντα στο ίδιο ύφος, έχουν φανατικούς ακροατές από τα χρόνια των Διάφανων Κρίνων...