Μαρία Κορακά | Ενηλικίωση
220
archive,category,category-enilikiosi,category-220,cookies-not-set,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Ενηλικίωση

Kατηγορίες

    Χαμένος στις σκέψεις σου αναπολείς τις μέρες εκείνες που ανέπνεες ελεύθερα χωρίς να χρωστάς κρίσεις πανικού στο «τερατάκι!» Τι ωραία που ήταν! Κάθε ανάσα σου είχε αίσθηση ελευθερίας που καταγράφηκε σε όλο σου το «είναι» για πάντα κι ας σου φαίνεται τόσο μακρινή εκείνη η εποχή...

    Ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα της ζωής, είναι να μάθουμε να αφήνουμε το παρελθόν πίσω μας. Όλοι μετανιώνουμε για πράγματα και λάθη που κάναμε, για λόγια που είπαμε, για σφάλματα των οποίων οι συνέπειες, μας πληγώνουν ακόμη. Οι σκέψεις «και αν είχα κάνει αυτό, και αν...

  Από τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρι τη στιγμή που πεθαίνουμε, ο μόνος άνθρωπος που έχουμε και θα έχουμε κοντά μας, είναι ο εαυτός μας. Όλοι οι άλλοι έρχονται και παρέρχονται κάποια στιγμή, ακόμα και οι πιο οικείοι κι όχι απαραίτητα από δική τους ή δική μας...

Πάντα με ενοχλούσαν οι περαστικοί, τόσο που σταδιακά άρχισα να αναπτύσσω μια αλλεργία απέναντί τους.   Όχι αυτοί στο δρόμο, στο λεωφορείο ή το καφέ, αυτοί είναι αδιάφοροι και κάποιες φορές χρήσιμοι για να ρωτήσεις κατά πού πέφτει καμιά οδός ή να ζητήσεις καρέκλα και φωτιά αν...

  Αυτοί που δε σε ψάχνουν όταν χάνεσαι, που δεν τους λείπεις όταν είσαι μακριά τους, που δε νοιάζονται για το αν θα μοιραστούν ή όχι την καθημερινότητά τους μαζί σου, δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για σένα. Δε σε εκτιμούν και δε σε αγαπούν όσο τους αγαπάς...