Μαρία Κορακά | Ενηλικίωση
220
archive,paged,category,category-enilikiosi,category-220,paged-7,category-paged-7,cookies-not-set,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Ενηλικίωση

Kατηγορίες

    Τα επιθυμείς όλα, μπορείς ν’ αντέξεις στο τίποτα, αλλά με τίποτα δε θ’ άντεχες στο «κάτι». Για σένα γράφω σήμερα. Για σένα, τον άνθρωπο των άκρων, του «όλα ή τίποτα». Τον άνθρωπο που επιλέγει να βρίσκεται στη μία ή την άλλη άκρη της φράσης, αλλά...

    «Πέρασα τόσα χρόνια περπατώντας στα καρφιά… χωρίς να κάνω ή να πω ποτέ το σωστό. Μια μέρα αποφάσισα ότι είχα περάσει αρκετά και σκόνταψα πάνω τους. Αυτά τα καρφιά με έκοψαν βαθιά καθώς έφευγα, αλλά ήταν ο πιο όμορφος πόνος που ένιωσα ποτέ.» Για πάρα πολύ...

  Κάποιες όμορφες πράξεις δε μαθαίνονται ποτέ, δε γίνονται το επίκεντρο της συζήτησης στο γραφείο ή την παρέα. Κάποιοι θα επιλέξουν να βοηθήσουν αθόρυβα, δε θα βροντοφωνάξουν τις ευγενικές τους πράξεις ούτε τη σπουδαία συνεισφορά τους στην κοινωνία. Είναι άνθρωποι αυθεντικοί, που δεν μπαίνουν σε καλούπια. Δε...

    Σε μικρότερη ηλικία όταν άκουγα να αποκαλούν κάποιον δύσκολο χαρακτήρα…φυλαγόμουν! Σχημάτιζα στο μυαλό μου την εικόνα ενός παράξενου ατόμου που μπορούσε να παρεξηγήσει το παραμικρό, με συνέπεια να δίνω εξηγήσεις για κάτι που δεν έκανα και τον είχε ενοχλήσει! Για να αποφύγω, λοιπόν τα μπερδέματα προτιμούσα να απομακρύνομαι! Να μην έχω πολλές...

    Άνοιξα το παράθυρο, να μπει λίγος καθαρός αέρας. Έχοντας την ελπίδα πως θα καθαρίσει τις σκέψεις μου. Τις σκέψεις που στοιβάχτηκαν σαν τα βρώμικα πιάτα στον νεροχύτη της κουζίνας. Ένιωθα ανήμπορη να μαζέψω οτιδήποτε. Χάος μέσα μου, χάος και γύρω μου. «Ίσως αν αρχίσω να τακτοποιώ ό,τι...