Μαρία Κορακά | Ποίηση & Λογοτεχνία
329
archive,category,category-piisi-logotechnia,category-329,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Ποίηση & Λογοτεχνία

Kατηγορίες

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι` αυτό που...

«Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου, ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙ όμως μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου. Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου. Όμως όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου. Δεν...

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.   Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι, τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις, αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.   Τους...

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου αληθινά ήρθα κοντά σε αυτό που ήμουν, στην αλήθεια μου.  Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου αληθινά συμφιλιώθηκα με την καλοσύνη μου, άρχισα να παίρνω το δώρο της ζωής στα σοβαρά και με ευγνωμοσύνη. Πίστεψα ότι ήμουν στο σωστό μέρος τη σωστή...

Όταν ήμουνα μικρή δε μου ταιριάζαν τα παπούτσια είχα στις φτέρνες ροζ φουσκάλες. Κι όμως ξεχνούσα το γιατί γιατί ήταν άραγε στενά ή γιατί ήταν φαρδιά; Κρατώντας το καπέλο τους ρωτούσαν οι γονείς μου «τι έχει το παιδί, γιατρέ;» (…) κι ο γιατρός όλο έλεγε πολύ απειλητικά: «Ξυπόλητη μην την αφήνετε ποτέ να περπατά». (…) Κι έπειτα, που...