Μαρία Κορακά | Είναι τόσο κρίμα να πονάμε για οτιδήποτε ανήκει σε άλλη εποχή. | Psychologos-MariaKoraka.Gr
22482
post-template-default,single,single-post,postid-22482,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Είναι τόσο κρίμα να πονάμε για οτιδήποτε ανήκει σε άλλη εποχή. | Psychologos-MariaKoraka.Gr

Είναι τόσο κρίμα να πονάμε για οτιδήποτε ανήκει σε άλλη εποχή. | Psychologos-MariaKoraka.Gr

To παιδί μέσα μου ή εγώ πονάω;

Η ψυχή μας κουβαλάει πολλά. Είναι μια αποθήκη τεράστια όπως ακριβώς και η μνήμη μας και δεν τελειώνει τούτος ο αποθηκευτικός χώρος. Πράγματα που βιώσαμε, μας σημάδεψαν από την παιδική μας ηλικία ακόμη, έχουν καταχωρηθεί. Όχι απαραίτητα ωστόσο σωστά με αποτέλεσμα να μας απασχολούν ή να μας βασανίζουν επίσης ενίοτε σε όποια ηλικία κι αν έχουμε φτάσει. Οι εμπειρίες που συνεχίζουμε να αποκομίζουμε, απλά προστίθενται κι επιβαρύνουν δίχως να καταφέρουν να εξαφανίσουν τα προηγούμενα.

Πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα είναι πως νιώθουμε πολλές φορές πληγωμένοι από καταστάσεις και ανθρώπους. Πως δεν έχουμε επιτύχει να τα τακτοποιήσουμε μέσα μας στη σωστή τους θέση όλα αυτά που κουβαλάμε ή να τα βλέπουμε πια με τη σωστή τους διάσταση.

Το αποτέλεσμα είναι να είμαστε πια ενήλικες, να έχουμε προχωρήσει και αλλάξει τη ζωή μας, μα εμείς να είμαστε εγκλωβισμένοι σε γρανάζια του παρελθόντος και τραύματα που θα έπρεπε αν όχι να έχουμε ξεπεράσει, τουλάχιστο να μην μας πονάνε πια. Να έχουμε συμβιβαστεί και συμφιλιωθεί με κάποιον τρόπο με όλα αυτά. Όλο αυτό γίνεται ένας φαύλος κύκλος στο τέλος και αν σκεφτούμε πως στην πορεία προστίθενται κι άλλα βιώματα, καταλαβαίνουμε προφανώς τις επιπτώσεις.

Αντιμετώπιση και αίτια.
Το μόνο σίγουρο είναι πως μια τέτοια κατάσταση χρήζει αντιμετώπισης με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ακόμη και τη βοήθεια ειδικού. Είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε αναγνώριση και διαχωρισμούς αναφορικά με τα ψυχικά μας φορτία. Οφείλουμε κάπως να βάλουμε μια σειρά σε όσα λιμνάζουν μέσα μας και μας ταλανίζουν. Να δούμε τη δέουσα κι αντικειμενική τους αξία, τακτοποιώντας τα με τον καλύτερο τρόπο. Είναι τόσο κρίμα να πονάμε για οτιδήποτε ανήκει πλέον σε άλλη εποχή κι έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η ζωή έχει προχωρήσει κι εμείς μαζί της.

Δεν είμαστε οι άνθρωποι που είμαστε τότε, συνεπώς αυτά δεν έχουν την ίδια βαρύτητα ώστε να μας αγγίζουν τώρα στο βαθμό που εμείς τους επιτρέπουμε.

Αυτό δε σημαίνει πως υπάρχει μαγικός τρόπος να τα διαγράψεις και να μην θυμάσαι.

Αυτό απλά σημαίνει ότι ήταν σημαντικό κάτι κάποτε, μα όχι πια διότι δεν βρισκόμαστε σε αυτό το κάποτε ακόμη μα στο σήμερα.

Ίσως αποφύγαμε να τα αντιμετωπίσουμε όταν έπρεπε φτιάχνοντας άμυνες μα δυστυχώς έτσι δεν ξεφεύγει κανείς.

Ίσως για κάποιο λόγο ενώ μεγαλώσαμε, δεν το εμπεδώσαμε αν δεν πατήσαμε γερά στα πόδια μας ή αν οι ίδιοι άνθρωποι αποτελούν μέρος της ζωής μας ακόμη συνεχίζοντας σαφώς να συμπεριφέρονται το ίδιο.

Διόλου περίεργο να ευθύνεται και ο χαρακτήρας μας, έχοντας μια ευαισθησία παραπάνω και δε θέλει πολύ να νιώθεις πληγωμένος, παραπονεμένος και να έχεις μάλιστα φυλακίσει τρόπον τινά τον εαυτό σου μέσα σε αυτά τα συναισθήματα.

Εν πρώτοις πρέπει να βρούμε κάποια δύναμη και θα βοηθούσε επίσης να μπορέσουμε να συγχωρήσουμε άτομα για τη δική μας γαλήνη.

Αν δεν μπορούμε να επιλύσουμε με συζήτηση το οτιδήποτε, θεμιτό θα ήταν η απομάκρυνσή μας όσο αυτή είναι δυνατή.

Όπως και να’ χει πρέπει να πείσουμε τον εαυτό μας πως δεν είμαστε έρμαια κι έπειτα να περάσουμε και σε τρίτους αυτό το μήνυμα.

Ασχολούμαστε και κρατάμε ό,τι θετικό και συνεχίζουμε να ζούμε ως ενήλικες και όχι ως ανυπεράσπιστα παιδιά.

Κανείς δεν ισχυρίζεται πως αυτό είναι εύκολο ή απλό. Σαφώς θέλει το χρόνο του ώστε να γίνουν οι απαραίτητες διεργασίες μέσα μας μα δεν είναι ακατόρθωτο αν δουλέψεις με τον εαυτό σου.

Ο αγώνας για την αυτοβελτίωση είναι ατέρμονος. Είναι θέμα οπτικής και φιλοσοφίας εντέλλει.

Ό,τι μας έχει πονέσει δεν θα σταματήσει να πονά. Μαθαίνεις όμως να ζεις με αυτό και να μην σε αγγίζει σε ανεπίτρεπτο βαθμό ειδικότερα αν ανήκει σε εποχές άλλες.

Δε χρειάζεται να αλλάξει κανείς προσωπικότητα αφού αυτό είναι μάταιο και να το προσπαθήσεις, αλλά βολεύοντας αλλιώς κάποια πράγματα μέσα μας, όλα γίνονται πιο υποφερτά και μπορείς να συνεχίσεις.

Θα βρούμε επίσης τον τρόπο να χτίσει ο καθένας την άμυνά του ώστε να βάλει προτεραιότητες και να μην μπορεί να τον πληγώσει όποιος ή ό,τι! Τhomi Βaltsavia 

Εnfo.gr  Τhomi Βaltsavia 

~~{}~~
Μαρία Κορακά 
Ψυχολόγος – ΨυχοΘεραπεύτρια | Κοινωνική Λειτουργός | Θεραπεύτρια Ζευγαριού & Οικογένειας
Έκφραση Ψυχής – Χώρος Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας για Ενήλικες & Εφήβους
Βουραϊκού 2 (Πελεκανέικα) – Πάτρα
Τηλέφωνο Επικοινωνίας : 6974 349 109