Μαρία Κορακά | Φόβος
210
archive,paged,category,category-arthra-fovou,category-210,paged-2,category-paged-2,cookies-not-set,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Φόβος

Kατηγορίες

Συνομιλία, η οποία συνομιλία αναφέρεται στον φόβο και την επίδρασή του στον ψυχισμό μας. «Ο μεγάλος μου γιος είναι δεκάξι χρόνων. Τα σαββατοκύριακα μένω και κοιμάμαι στη Μαλάγα, κι αυτός βέβαια εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να βγει το βράδυ και να γυρίσει στο σπίτι λίγο πιο αργά απ’ ό,τι...

Υπάρχουν κάποιες μέρες που απλά ξυπνάμε αγχωμένοι. Για την ακρίβεια, ακόμα πιο αγχωμένοι. Είναι από αυτές τις μέρες, μάλλον, που όλοι – έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον παρηγορώντας με – έχουμε με κάποια συχνότητα και δυσκολευόμαστε να ξεφύγουμε από τις σκοτεινές μας σκέψεις. Είναι αυτό το αίσθημα...

Τα καινούρια ξεκινήματα είναι για όσους τολμούν να κάνουν ένα βήμα παραπέρα. Για εκείνους που ενώ προσπάθησαν, οι κόποι τους κατακρημνίστηκαν. Τα καινούρια ξεκινήματα είναι για όλους όσους αντέχουν να βλέπουν τα όνειρά τους να διαλύονται. Άλλωστε πρέπει να τσαλακώσεις όλα σου τα όνειρα χίλιες φορές...

Τόλμησα να δω τα λάθη μου και να αλλάξω Όλοι στη ζωή μας κάνουμε λάθη… άλλοι πολλά, άλλοι λίγα, άλλοι μικρά και κάποιοι μεγάλα και καταστροφικά. Τα λάθη μπορεί να φέρνουν εμάς ή τους άλλους σε δύσκολη θέση, αλλά πάντα (μα πάντα) έχουν να μας διδάξουν...

Τόλμησα να ονειρευτώ πως η ζωή μου μου ανήκει κι ας ήμουν ανήλικη. Πως είχα δικαίωμα στα όνειρά μου, πως μπορούσα ν’ αρνηθώ μία ζωή στενή, μουλιασμένη στη μετριότητα και την υπακοή. Πως μπορούσα ν’ αντισταθώ στον κατασκευασμένο τρόπο ύπαρξης. Πως μπορούσα ν’ ακολουθήσω τη...