14 Ιούλ Να θυμάσαι κάθε μέρα: “Δεν είμαι εδώ για να με ξεχάσω.”
Να θυμάσαι κάθε μέρα: “Δεν είμαι εδώ για να με ξεχάσω.”
Δεν είμαι εδώ για να γίνω ρόλος.
Ούτε για να υπηρετώ κανονικότητες που δε με περιλαμβάνουν.
Δεν γεννήθηκα για να δουλεύω μέχρι να μην ξέρω ποιος είμαι.
Ούτε για να απολογούμαι όταν λέω “όχι”.
Δεν είμαι εδώ για να μετριέμαι με βάση την παραγωγικότητά μου.
Ούτε για να γίνομαι “ευχάριστος” για να είμαι αποδεκτός.
Δεν είμαι εδώ για να ταιριάζω σε ένα σύστημα που με θέλει κουρασμένο, ήσυχο, και πάντα σε ενοχή.
Είμαι εδώ για να θυμάμαι.
Ότι έχω φωνή.
Ότι έχω ανάγκες.
Ότι έχω δικαίωμα να σταματάω.
Να αμφισβητώ. Να διεκδικώ. Να υπάρχω.
Γιατί το να ξεχνάς τον εαυτό σου δεν είναι ταπεινότητα.
Είναι κοινωνική απώλεια.
Και δεν την αντέχει άλλο κανείς.