Οι άνθρωποι δεν παύουν να με εκπλήσσουν· άλλοτε με τη γενναιοδωρία τους και άλλοτε με τη μικρότητά τους.

Οι άνθρωποι είναι πράγματι ένα αίνιγμα που δεν τελειώνει ποτέ. Όσο νομίζεις πως τους έχεις καταλάβει, κάτι κάνουν που σε ανατρέπει. Μπορούν να δείξουν τρυφερότητα εκεί που περίμενες απόσταση και ψυχρότητα εκεί που φαινόταν αγάπη. Αυτή η αστάθεια είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, όμως δεν σημαίνει ότι όλα αλλάζουν. Υπάρχουν και σταθερές, μικρές αλλά ουσιαστικές, που κρατούν το ανθρώπινο σύνολο όρθιο. Είναι η συνέπεια, η ευγένεια, η φροντίδα, η πίστη στον λόγο μας, ο σεβασμός στον εαυτό και στους άλλους. Αυτές οι σταθερές είναι το μέτρο με το οποίο ισορροπούμε μέσα στην αβεβαιότητα των ανθρώπινων σχέσεων. Η κατανόηση των αντιφάσεων και η προσήλωση σε αυτές τις αξίες δεν είναι αντίθετες έννοιες είναι οι δύο όψεις της ωριμότητας. Να δέχεσαι ότι οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά εσύ να μένεις αληθινός, σταθερός και παρών μέσα σε κάθε αλλαγή.