Όταν μάθεις τον εαυτό σου, ο πόνος δεν μικραίνει∙ αλλά παύει να σε οδηγεί. Τότε αρχίζεις επιτέλους να ζεις με πυξίδα, όχι με τύχη.

Όταν μάθεις τον εαυτό σου, ο πόνος δεν μικραίνει∙ αλλά παύει να σε οδηγεί. Τότε αρχίζεις επιτέλους να ζεις με πυξίδα, όχι με τύχη.

Ο άνθρωπος χωρίς γνώση του εαυτού του συχνά κινείται μέσα σε ένα εσωτερικό σκοτάδι, όπου τα συναισθήματα και οι αντιδράσεις του μοιάζουν ασύνδετα και ανεξήγητα. Αυτό δεν αποτελεί προσωπική αδυναμία, αλλά φυσική συνέπεια της απουσίας επίγνωσης των εσωτερικών του διεργασιών.
Η αυτογνωσία δεν καταργεί τον πόνο∙ όμως τον μετατρέπει σε πληροφορία. Όταν κάποιος αρχίζει να αντιλαμβάνεται τα μοτίβα της συμπεριφοράς του, τις ρίζες των αντιδράσεών του και τον τρόπο με τον οποίο το παρελθόν επηρεάζει το παρόν, τότε παύει να κινείται στα τυφλά. Μπορεί να εντοπίσει τι τον ενεργοποιεί, να αναγνωρίσει τις ανάγκες του και να ρυθμίσει πιο συνειδητά τις επιλογές του. Ο πόνος δεν εξαφανίζεται, αλλά αποκτά νόημα. Και όταν ο πόνος αποκτά νόημα, η ζωή γίνεται πιο διαχειρίσιμη και πιο αληθινή.