13 Δεκ Η αυτονομία δεν απειλεί τη σχέση· η έλλειψή της την αρρωσταίνει.
Η αυτονομία δεν απειλεί τη σχέση· η έλλειψή της την αρρωσταίνει. Όταν ο άνθρωπος χρειάζεται να συρρικνώνεται για να διατηρηθεί ένας δεσμός, τότε η σχέση παύει να είναι χώρος συνάντησης και γίνεται χώρος επιβίωσης. Η απώλεια της αυτονομίας δεν συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Εγκαθίσταται σιωπηλά, μέσα από μικρές παραχωρήσεις, φόβους που δεν ειπώθηκαν, ανάγκες που μπήκαν σε αναμονή. Το σώμα συχνά καταλαβαίνει πρώτο αυτό που το μυαλό προσπαθεί να δικαιολογήσει. Κόπωση, άγχος, θυμός χωρίς σαφή αιτία είναι συχνά σημάδια ότι κάτι μέσα στη σχέση δεν αναπνέει.
Η αυτονομία δεν σημαίνει απόσταση ούτε αδιαφορία. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να σταθεί όρθιος μέσα στη σχέση, να εκφραστεί χωρίς φόβο και να κινηθεί χωρίς ενοχή. Όταν αυτό δεν επιτρέπεται, η σχέση γεμίζει σιωπές και υπόγεια ένταση. Η υγιής σύνδεση δεν ζητά υποταγή, αλλά παρουσία. Και παρουσία υπάρχει μόνο όταν ο εαυτός δεν χρειάζεται να ακυρωθεί για να αγαπηθεί.