13 Δεκ Η ανάγκη για έλεγχο γεννιέται συχνά εκεί όπου δεν υπάρχει ασφάλεια.
Η ανάγκη για έλεγχο γεννιέται συχνά εκεί όπου δεν υπάρχει ασφάλεια. Όταν το περιβάλλον είναι απρόβλεπτο, ο άνθρωπος μαθαίνει να παρατηρεί διαρκώς, να προλαμβάνει, να κρατά τα νήματα στα χέρια του για να μη βρεθεί ξανά εκτεθειμένος. Ο έλεγχος τότε δεν είναι δύναμη, αλλά στρατηγική επιβίωσης. Πίσω του συνήθως κρύβεται ένας παλιός φόβος απώλειας, εγκατάλειψης ή συναισθηματικής αστάθειας. Το σώμα και το νευρικό σύστημα παραμένουν σε εγρήγορση, ακόμη κι όταν οι συνθήκες έχουν αλλάξει.
Με τον καιρό, όμως, ο έλεγχος κουράζει. Δημιουργεί ένταση στις σχέσεις και απομακρύνει αντί να προστατεύει. Η ασφάλεια δεν χτίζεται με επιτήρηση, αλλά με εμπιστοσύνη και σαφή όρια. Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να νιώθει εσωτερική σταθερότητα, μειώνεται και η ανάγκη να ελέγχει τους άλλους ή τις εξελίξεις. Η πραγματική ασφάλεια δεν βρίσκεται στο να ελέγχεις τα πάντα, αλλά στο να αντέχεις την αβεβαιότητα χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου.