Δεν κυνηγούμε πάντα την αγάπη∙ συχνά κυνηγούμε την κακοποίηση που μας είναι γνώριμη από το παιδικό μας παρελθόν.

Δεν κυνηγούμε πάντα την αγάπη∙ συχνά κυνηγούμε την κακοποίηση που μας είναι γνώριμη από το παιδικό μας παρελθόν.

Δεν κυνηγούμε πάντα την αγάπη∙ συχνά κυνηγούμε την κακοποίηση που μας είναι γνώριμη από το παιδικό μας παρελθόν.
Το νευρικό μας σύστημα μαθαίνει από μικρό να συνδέει την ασφάλεια με ό,τι έζησε τότε, ακόμη κι αν αυτό ήταν πόνος, απόρριψη ή αδιαφορία. Έτσι, μεγαλώνοντας, αναπαράγουμε το γνώριμο σενάριο: έλκουμε σχέσεις που μας θυμίζουν εκείνες τις εμπειρίες, όχι επειδή μας ταιριάζουν, αλλά επειδή μας φαίνονται οικείες.
Το παράδοξο είναι ότι η ψυχή μας ζητά αγάπη, όμως η συνήθεια μας οδηγεί ξανά στο τραύμα.
Η απελευθέρωση ξεκινά όταν το συνειδητοποιήσουμε: όταν καταλάβουμε ότι το γνώριμο δεν σημαίνει και υγιές. Τότε μπορούμε να σταθούμε με επίγνωση και να πούμε «όχι» σε ό,τι μας μικραίνει.
Η αληθινή αγάπη δεν χρειάζεται κυνηγητό ούτε αγωνία∙ φέρνει καθαρότητα, φροντίδα και αμοιβαιότητα. Το βήμα προς το καινούργιο είναι να εμπιστευτούμε ότι το αξίζουμε.
#ΜαρίαΚορακά – Ψυχολόγος, Κοινωνική Λειτουργός, Ψυχοθεραπεύτρια