17 Οκτ Ηκαλοσύνη δεν είναι να τα δίνεις όλα· είναι να δίνεις εκεί όπου υπάρχει αμοιβαιότητα και σεβασμός.
Η καλοσύνη δεν είναι αγώνας αντοχής ούτε απόδειξη αξίας.
Δεν χρειάζεται να τα δίνεις όλα για να θεωρηθείς καλός άνθρωπος· χρειάζεται να δίνεις με επίγνωση, εκεί όπου υπάρχει χώρος να εκτιμηθεί αυτό που προσφέρεις.
Η αληθινή καλοσύνη δεν εξαντλεί τον άνθρωπο, τον εξευγενίζει.
Αν δίνεις συνεχώς χωρίς ανταπόκριση, χωρίς αμοιβαιότητα και σεβασμό, η προσφορά σου παύει να είναι φως και γίνεται βάρος.
Η καλοσύνη δεν πρέπει να σε μικραίνει, αλλά να σε γειώνει στην αξιοπρέπεια.
Όταν μάθεις να λες «όχι» χωρίς θυμό και «ναι» χωρίς φόβο, τότε αρχίζεις να αγαπάς αληθινά, και τον άλλον και τον εαυτό σου.
Γιατί ο σεβασμός είναι το οξυγόνο της καλοσύνης· χωρίς αυτό, ακόμα και η πιο όμορφη πρόθεση μαραίνεται.
Το να δίνεις δεν σημαίνει να αδειάζεις· σημαίνει να επιλέγεις πού θα ανθίσεις μαζί με τον άλλον.
Και εκεί, μέσα στην αμοιβαιότητα, γεννιέται η αγάπη που δεν κουράζει, αλλά στηρίζει.
Ψυχολόγος, Κοινωνική Λειτουργός, Ψυχοθεραπεύτρια