23 Ιούλ Ο χρόνος δεν γιατρεύει από μόνος του. Το νόημα που δίνεις στον πόνο, είναι αυτό που σε ελευθερώνει!
Μαθαίνουμε από μικροί να περιμένουμε ότι «ο χρόνος θα τα γιατρέψει όλα».
Μα ο χρόνος από μόνος του δεν κάνει τίποτα. Απλώς περνά.
Το αν θα αφήσει πίσω του μια πληγή ή ένα σημάδι που δεν πονά πια, εξαρτάται από εμάς.
“Δεν είναι ο χρόνος που σε θεραπεύει. Είναι η δουλειά που κάνεις μέσα του.
Το βλέμμα που ρίχνεις πίσω, όχι για να ξαναπονέσεις, αλλά για να καταλάβεις.
Το πώς νοηματοδοτείς την εμπειρία σου, το τι επιλέγεις να κρατήσεις από αυτήν – κι ακόμη περισσότερο, το ποιος θέλεις να γίνεις εξαιτίας (ή χάρη) σε αυτήν.
Ο πόνος γίνεται φυλακή όταν τον κουβαλάς τυφλά. Μα μπορεί να γίνει και πυξίδα, αν του δώσεις νόημα.
Γιατί τελικά, αυτό που σε ελευθερώνει… δεν είναι η λήθη. Είναι η κατανόηση.”
